Jabłka odmiany Berlepsch, znane też pod nazwą niemiecką Goldrenette Freiherr von Berlepsch, Roter Berlepsch

Jabłka odmiany Berlepsch są niewielkie, kuliste i lekko spłaszczone. Wokół kielicha widać pięć żeber, a zielonożółtą skórkę prawie w całości może pokrywać krwistoczerwony rumieniec. Białokremowy miąższ jest zwarty, kruchy i soczysty, pod skórką lekko różowieje. Smak pozostaje winny, świeży i aromatyczny.

Berlepsch i Roter Berlepsch

Odmiana występuje pod nazwami Goldrenette Freiherr von Berlepsch oraz Berlepsch’s Goldrenette. Roter Berlepsch jest silniej wybarwionym wariantem o czerwonym rumieńcu. W polskim wpisie tradycyjnym nazwy te zestawiono, aby ułatwić rozpoznanie jabłek znanych wcześniej w niemieckojęzycznych katalogach pomologicznych.

Owoce zwykle osiągają do około sześciu centymetrów średnicy. Skórka jest lekko szorstka, szypułka cienka i krótka, a zagłębienie przy niej może być delikatnie ordzawione. Miąższ zachowuje kształt podczas obróbki cieplnej, dlatego odmiana dobrze nadaje się zarówno do jedzenia na surowo, jak i do pieczenia.

Odmiana z końca XIX wieku

Berlepsch została wyhodowana w 1880 roku w Grevenbroich w Nadrenii przez Diedricha Uhlhorna. Powstała ze skrzyżowania Renety Ananasowej i Pepiny Ribstona. Nazwa upamiętnia Hansa Freiherr von Berlepsch, pruskiego polityka i ówczesnego prezydenta rejencji w Düsseldorfie.

Odmiana zyskała uznanie dzięki aromatycznym, lekko winnym owocom, regularnemu plonowaniu i przydatności do przechowywania. Opisywano ją w niemieckich wykazach sadowniczych już na początku XX wieku. Jako odmiana wczesnozimowa dojrzewa jesienią, a owoce można wykorzystywać także w chłodniejszych miesiącach.

Prószków i opolskie tradycje sadownicze

Na rozpowszechnianie nowych odmian jabłoni na Śląsku wpływał Królewski Instytut Pomologii w Prószkowie pod Opolem. Placówka wspierała wiedzę sadowniczą i znajomość odmian przydatnych do miejscowych warunków. Berlepsch stała się częścią tego wielokulturowego dziedzictwa sadów Opolszczyzny.

W 2006 roku jabłka odmiany Berlepsch wpisano na Listę Produktów Tradycyjnych (LPT) w województwie opolskim. Wpis dokumentuje wygląd, smak, pochodzenie odmiany i jej obecność w regionalnym sadownictwie. Lista nie jest unijnym certyfikatem ani ochroną nazwy odmiany.

Jak wykorzystać owoce

Winno-słodki smak sprawdza się w szarlotkach, tartach i pieczonych jabłkach. Zwarty miąższ nie rozpada się szybko, dlatego kawałki zachowują kształt w cieście i kompotach. Owoce można też kroić do sałatek z orzechami, serem dojrzewającym i selerem.

Świeże jabłko najlepiej podać bez wielu dodatków, aby ocenić korzenny aromat i balans słodyczy z kwasowością. Cienkie plasterki pasują do kanapek z serem, a starte owoce mogą być bazą surówki. Sok bywa lekko zabarwiony, szczególnie w mocniej czerwonych wariantach.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze

Nazwa odmiany jest ważniejsza niż sam czerwony kolor, ponieważ wiele jabłek ma podobny rumieniec. Berlepsch wyróżnia niewielki, lekko spłaszczony kształt, żebrowanie wokół kielicha, winny smak i zwarty miąższ. W sprzedaży sadowniczej można spotkać także drzewka tej odmiany, lecz owoce najlepiej poznawać jesienią.

Jabłka warto przechowywać w chłodnym, przewiewnym miejscu i regularnie kontrolować. Ich największą zaletą kulinarną jest wszechstronność: są wystarczająco aromatyczne do jedzenia na surowo i jednocześnie na tyle zwarte, by dobrze zachować się w piekarniku.

Berlepsch pokazuje, że regionalny produkt nie zawsze musi powstać wyłącznie w jednym miejscu. W tym przypadku opolski związek budują historia sadownictwa, dawne katalogi odmian i ciągłość uprawy jabłoni o niemieckim rodowodzie.

Smak zmienia się podczas przechowywania

Tuż po zbiorze owoce są bardziej jędrne i kwaskowate. Po krótkim przechowywaniu aromat staje się pełniejszy, a smak łagodnieje. Jabłka należy odkładać bez obić, ponieważ uszkodzona skórka przyspiesza psucie. Do pieczenia można wybierać owoce dojrzałe, nadal zwarte i soczyste.

Jeśli widzisz błąd we wpisie — napisz proszę do redakcji pod adres info@nietylkopierogi.pl: