Miód wielokwiatowy łąkowy z Kornicy

Miód wielokwiatowy łąkowy z Kornicy pochodzi z gminy Stara Kornica w powiecie łosickim, najdalej na wschód wysuniętej części Mazowsza. Pszczoły zbierają nektar z trwałych łąk, na których rośnie kilkadziesiąt gatunków roślin. Od 2014 roku figuruje na Liście Produktów Tradycyjnych (LPT) w kategorii miodów.

Wygląd i smak

Świeży miód to płynna patoka, która z czasem krystalizuje. Wtedy z płynnej i lepkiej staje się mazista. Jego barwa zmienia się od jasnej do ciemnobrązowej, zależnie od tego, w jakim okresie zbierano nektar. Rozlewa się go do słoików o pojemności 125, 250, 500 i 900 mililitrów.

Smak jest słodki, ziołowy i aksamitny. Każde zbiory pachną nieco inaczej, bo na łąkach przez cały sezon kwitną kolejne rośliny. Dlatego miód z wiosny różni się od letniego, a bukiet zmienia się z sezonem. Dla miłośników miodu to zaleta, bo każdy słoik ma własny charakter.

Łąki na krańcu Mazowsza

Gmina Stara Kornica leży na pograniczu Mazowsza i Podlasia. Dominują tu trwałe łąki, które od lat nie są zaorywane. Przyrodnicy dzielą je na rajgrasowe, wyczyńcowe, wiechlinowe i ziołowe. Takie zbiorowiska są bogate w gatunki, a dla pszczół oznaczają długi i urozmaicony pożytek.

W okolicy działa kilka niewielkich pasiek. Ich właściciele produkują miód głównie na potrzeby własne i sąsiadów. To pszczelarstwo na małą skalę, bez wielkich wędrówek z ulami, oparte na tym, co daje okoliczna łąka.

Taka gospodarka ma swoje zalety. Ule stoją przez cały sezon w jednym miejscu, a pszczelarz zna każdą łąkę w okolicy. Wie, kiedy zakwita mniszek, kiedy koniczyna, a kiedy można spodziewać się pożytku z ziół. Dzięki temu miód odzwierciedla krajobraz, z którego pochodzi, i trudno go pomylić z produktem z innej części kraju.

Co kwitnie dla pszczół

Lista roślin miododajnych jest długa. Rosną tu babka lancetowata, barszcz zwyczajny, bodziszek łąkowy, chaber łąkowy i cykoria podróżnik. Pszczoły odwiedzają dziewannę, dziurawiec, farbownik lekarski, głowienkę i goździk pyszny. Na łąkach kwitną też groszek żółty, komonica błotna, koniczyny, mniszek i nostrzyk biały.

Uzupełniają je oman łąkowy, ostrożeń łąkowy, szałwia łąkowa, wiesiołek, wyka, złocień i żywokost. Rośliny te nie kwitną równocześnie. Mniszek pojawia się tylko wiosną, a inne gatunki zakwitają dopiero latem. To właśnie ta zmienność sprawia, że miód z Kornicy ma tak różnorodny bukiet.

Jak przechowywać i podawać

Miód najlepiej trzymać w szczelnie zamkniętym słoiku, w suchym i chłodnym miejscu. Krystalizacja jest naturalna i nie oznacza, że miód się zepsuł. Jeśli ktoś woli płynny, może postawić słoik w ciepłej wodzie, ale nie powinien go przegrzewać, bo straci aromat.

• Na kromce chleba z masłem, na śniadanie.
• Do herbaty, gdy napar nieco przestygnie.
• Do naleśników, placków i twarogu.
• Jako składnik marynat do mięs i sosów do sałatek.
• Do pieczenia pierników i ciast miodowych.

Ziołowy charakter miodu dobrze pasuje do prostych, wiejskich potraw. Łyżka miodu w twarogu ze śmietaną albo w sosie do pieczonego mięsa wystarczy, by poczuć zapach letniej łąki. Warto też spróbować go z kozim serem, z orzechami włoskimi albo z pieczonymi jabłkami.

Gdzie spróbować

Dobrą bazą do poznawania gminy Stara Kornica są Łosice, małe miasto na skraju Mazowsza. Stąd blisko do rozległych łąk, nadrzecznych dolin i wsi, w których stoją przydomowe ule. Najpiękniej jest tu w maju i czerwcu, kiedy łąki kwitną najmocniej, a pszczelarze odbierają pierwsze miody.

Jeśli widzisz błąd we wpisie — napisz proszę do redakcji pod adres info@nietylkopierogi.pl: