Miód wielokwiatowy z Pawłowa

Świeży jest gęstą, lepką patoką w kolorze jasnego brązu z bursztynowymi refleksami. Po pewnym czasie krystalizuje w drobnoziarnisty krupiec o jasnoszarym lub jasnobrązowym odcieniu. Pachnie intensywnie kwiatami i woskiem, a smakuje słodko i łagodnie. To miód wielokwiatowy z Pawłowa, który 16 grudnia 2019 roku trafił na Listę Produktów Tradycyjnych (LPT) w kategorii miodów w województwie mazowieckim.

Ziemia szydłowiecka i jej pożytki

Wieś Pawłów leży w powiecie szydłowieckim na Mazowszu. Historycznie i kulturowo ten teren należał jednak do Małopolski i ziemi sandomierskiej, dlatego okolicę nazywa się potocznie ziemią szydłowiecką Mazowsza. Największym atutem regionu są rozległe, chronione lasy. Sporo miejsca zajmują też łąki, pastwiska i podmokłe tereny zalewowe, gdzie rosną wierzby, olsze, lipy i nawłoć.

Najważniejszymi roślinami miododajnymi w powiecie są jednak rzepak, koniczyna i gryka. To doskonałe pożytki dla pszczół. Nic dziwnego, że w okolicach Pawłowa najczęściej produkuje się i je właśnie miód wielokwiatowy. Mieszkańcy nazywają go miodem „tysiąca kwiatów”.

Płynny pieniądz

Początki pozyskiwania miodu w tej okolicy sięgają końca XIX wieku. Starsi mieszkańcy wspominają, że gdy tylko zaczynało się kwitnienie, pszczoły uwijały się przy zbieraniu nektaru. Po zapachu w pasiece można było poznać, z czego niosą pożytek. Gdy wieczorem przerabiały nektar z nawłoci, nad ulami unosiła się bardzo charakterystyczna woń.

Miód był tu bardzo cenny. Mieszkańcy powiatu szydłowieckiego nazywali go kiedyś „płynnym pieniądzem”, bo chętnie nim handlowano i wymieniano go na inne towary. Słoik miodu bywał więc walutą w wiejskich transakcjach.

Wiosenny, letni i jesienny

Smak miodu z Pawłowa zależy od tego, z jakich roślin pszczoły zbierają nektar, i od terminu zbioru. Najczęściej dominują w nim lipa, akacja, nawłoć i gryka. Pszczelarze rozróżniają kilka jego odmian:

• wiosenny — jasny i o delikatnym smaku,
• letni — z wyraźną nutą nektaru lipowego,
• późniejszy — z domieszką gryki i słonecznika, ciemniejszy i bardziej wyrazisty.

Barwa zmienia się więc od jasnokremowej aż po herbacianą. Na jakość wpływa troska o pszczoły, ustawianie pasiek z dala od zakładów przemysłowych i drewniane ule. Tradycyjny sposób pozyskiwania miodu przetrwał do dziś, zmieniły się tylko narzędzia pszczelarzy.

Jak przechowywać i podawać

Miód łatwo chłonie wilgoć z powietrza, a w suchym otoczeniu traci wodę, dlatego trzyma się go w szczelnie zamkniętych słoikach, w chłodnym i ciemnym miejscu. Krystalizacja to naturalny proces i świadczy o tym, że miód jest prawdziwy. Krupiec można delikatnie upłynnić w kąpieli wodnej, nie przekraczając około 40°C.

Miód wielokwiatowy pasuje do pieczywa z masłem, twarogu, owsianki i herbaty — dodany do napoju, gdy ten nieco przestygnie. Świetnie sprawdza się w marynatach do mięs, dressingach i domowych wypiekach. Nie podaje się go dzieciom poniżej pierwszego roku życia.

Przepis: miodowe pierniczki

To przepis-kompilacja na proste ciasteczka, w których dobrze czuć kwiatowy aromat miodu.

Składniki

• 250 g mąki pszennej
• 100 g miodu wielokwiatowego
• 50 g masła
• 50 g cukru
• 1 jajko
• 1 łyżeczka przyprawy do piernika
• 1 łyżeczka sody oczyszczonej

Przygotowanie

1. Podgrzej miód z masłem i cukrem, aż składniki się połączą, potem lekko przestudź.
2. Dodaj mąkę, sodę, przyprawę i jajko, a następnie zagnieć gładkie ciasto.
3. Rozwałkuj na grubość około 4 mm i wykrawaj foremkami pierniczki.
4. Piecz w 180°C przez 8–10 minut, aż lekko się zrumienią.

Do pasieki na ziemi szydłowieckiej

Lasy i łąki wokół Pawłowa zachęcają do pieszych i rowerowych wycieczek. Latem, w czasie kwitnienia lip, warto zajrzeć do okolicznych pasiek i kupić miód prosto od pszczelarza. To najlepsza pamiątka z tej części Mazowsza.

Jeśli widzisz błąd we wpisie — napisz proszę do redakcji pod adres info@nietylkopierogi.pl: