Bułki drożdżowe jagodzianki

Bułki drożdżowe jagodzianki to rumiane, okrągłe bułki z nadzieniem z leśnych jagód, pieczone we wschodniej części Mazowsza, między innymi w okolicach Siedlec. Każda waży od 150 do 200 gramów i ma około 10 centymetrów średnicy. Od 2013 roku figurują na Liście Produktów Tradycyjnych (LPT) w kategorii wyrobów piekarniczych i cukierniczych.

Wygląd i smak

Skórka jagodzianek ma barwę od ciemnozłocistej do jasnobrązowej. Bułki są okrągłe, a na przekroju owalne. Ciasto jest kremowe, a w środku kryje się fioletowe nadzienie z jagód. Bułki są miękkie i pulchne, a masa wokół nadzienia pozostaje wilgotna od soku owoców.

W smaku jagodzianki łączą słodycz drożdżowego ciasta z lekko cierpkim aromatem jagód. Wanilia i masło nadają ciastu delikatność, a cukier dosypany do owoców podkreśla ich smak. To wypiek prosty, ale bardzo sycący.

Ciasto jagodzianek jest bogatsze niż zwykłego chleba. Zawiera mleko, jajka, masło i wanilię, dlatego na wsi pieczono je tylko od święta. Na co dzień gospodynie nie mogły sobie pozwolić na tyle drogich składników.

Odpustowy poczęstunek

Tradycja jagodzianek we wschodniej części Mazowsza sięga co najmniej połowy XX wieku. Wiąże się z odpustami, czyli parafialnymi świętami, które łączyły modlitwę z kiermaszem i zabawą. Na odpust przyjeżdżali krewni i znajomi z innych parafii, a gospodynie szykowały na tę okazję najlepsze wypieki.

Gościom, którzy wracali do domu, dawano jagodzianki na drogę. Bułki dobrze znosiły transport, nie kruszyły się i nie traciły smaku. Dzięki temu stały się podarunkiem dla odjeżdżających, a ich zapach kojarzył się z letnimi świętami. Jagody zbierano w pobliskich lasach, więc wypiek łączył się też z porą roku. Zbieraniem zajmowały się zwykle dzieci i kobiety, które wychodziły do lasu wcześnie rano z koszykami i blaszanymi bańkami.

Przepis ze wsi

Domowy przepis pochodzi od mieszkanki Tchórznicy Włościańskiej w gminie Przesmyki. Najpierw robi się zaczyn z drożdży, ciepłego mleka, kilku łyżek cukru i mąki. Mąkę przesiewa się do miski, robi w niej dołek i wlewa zagotowane mleko, żółtka oraz jajka utarte z cukrem i wanilią. Potem dodaje się zaczyn, roztopione masło i sól.

Ciasto wyrabia się tak długo, aż zacznie odstawać od ręki, a następnie odstawia w ciepłe miejsce do wyrośnięcia. Jagody obtacza się w mące, a cukier przygotowuje osobno. Wyrośnięte ciasto rozwałkowuje się i wykrawa szklanką krążki. Na każdy krążek kładzie się jagody z cukrem, zlepia brzegi i formuje okrągłą bułkę.

Bułki smaruje się roztrzepanym jajkiem i układa na blasze wysmarowanej tłuszczem. Pieką się około 30 minut, aż nabiorą złocistego koloru. Najlepiej smakują jeszcze lekko ciepłe, kiedy nadzienie jest miękkie i soczyste. Następnego dnia nadal są bardzo dobre, choć ciasto staje się nieco bardziej zwarte.

Jak podawać

• Z kubkiem zimnego mleka albo świeżej maślanki.
• Do popołudniowej kawy lub herbaty.
• Jako drugie śniadanie na letnią wycieczkę.
• Posypane cukrem pudrem, na rodzinnym przyjęciu.

Domowa tradycja pieczenia jagodzianek powoli zanika, bo coraz rzadziej piecze się je w domach. Tym cenniejsze są gospodynie, które wciąż przygotowują je z dawnych przepisów i pokazują je na lokalnych kiermaszach.

Gdzie spróbować

Dobrą bazą do poznawania kuchni tej części Mazowsza są Siedlce, największe miasto regionu. Stąd blisko do gminy Przesmyki i okolicznych wsi, w których latem wciąż zbiera się jagody. Lipiec i sierpień to najlepszy czas na jagodzianki, bo wtedy nadzienie jest najświeższe.

Jeśli widzisz błąd we wpisie — napisz proszę do redakcji pod adres info@nietylkopierogi.pl: